ZO WAS 180 KILOMETER LOPEN VOLGENS DE DJ’S

Zo was 180 kilometer lopen volgens de dj's

DONDERDAG 3 JANUARI 2019 – 12:22 UUR

De wandelschoenen zijn uitgetrokken en de blaren zijn genezen, 3FM Serious Request: Lifeline zit er al weer even op. Zes dj’s hebben een barre wandeltocht van 180 kilometer gehad, hoe hebben ze het gehad?

Hoewel iedereen tegen het lopen opzag vonden de dj’s, die van verschillende uithoeken van Nederland naar Utrecht liepen voor 3FM Serious Request: Lifeline, het een heel mooie ervaring.

Jorien vertelt: “Het was overweldigend hoeveel steun, liefde, worstenbroodjes, aanmoediging en natuurlijk cheques we hebben ontvangen! Ook het lopen was overweldigend, in iets mindere positieve zin.” Ook Rámon heeft er duidelijk van genoten. “Het is een van de meest indrukwekkende dingen die ik ooit gedaan heb voor radio.”

GING HET LOPEN ALS VERWACHT?

Voor de een viel het wandelen tegen, voor de ander viel het juist hartstikke mee. Het laatste was bij Rob het geval: “De mobiele-studio-rugzak was veel minder een probleem dan dat ik had ingeschat gelukkig. Ook mijn voeten zijn zonder blaren uit de strijd gekomen.”

Dankbaar, euforisch en in de war. Zo voelde Eva zich toen ze net aankwam in Utrecht. “Eerst hoor je via collega Frank in je oortje een documentaire en vervolgens zie je langs de weg een kind zijn eigen zakgeld doneren aan het goede doel. Je gaat van de ene emotie in de andere.”

WAT HAD JE ONDERSCHAT?

Niet alleen de lange wandeltocht was een challenge, maar als je radiomaatje zelfs in zijn slaap doorgaat met geluid produceren, wordt een fatsoenlijke nachtrust ook een hele opgave. Rámon: “We sliepen vaak maar één of twee uurtjes per nacht. De eerste nacht was Mark onwijs aan het snurken, toen heb ik maar een half uurtje geslapen denk ik.”.

WAT IS JE MOOISTE HERINNERING AAN DE WEEK?

Jorien: “Pfoe, lastig om er één uit te kiezen! Het bezoek aan Johan Vlemmix was onvergetelijk. Hij had in zijn enorme voortuin een soort festival georganiseerd waar zijn vrienden en kennissen tegen betaling kwamen feesten. Er waren tosti- en soepkraampjes, Johan trad op als zijn alter ego Koning Carnaval. Ook was er vuurwerk en de politie kwam vanwege de geluidsoverlast. Crazy.”

Sander wist direct na zijn aankomst in TivoliVredenburg wat hij niet snel zal vergeten: “Er was een jochie die aan het sparen was voor een drumstel, maar hij gaf toch €20,00 voor het goede doel omdat hij levens redden belangrijker vindt. Dat vond ik zo mooi.”

ZOU JE DIT JAAR WEER MEELOPEN?

Jorien: ”Vraag me dat over een paar weken opnieuw, dan ben ik de pijn in m’n voeten en benen vergeten en dan zeg ik ongetwijfeld volmondig ‘ja’!”
Rámon: “Absoluut, zeker weten! Normaal zou ik dit niet zo snel doen, maar het was zo’n bijzondere week.”
Rob: “Absoluut! Het is een magische week vol hartverwarmende momenten.”